Fantazja Gigi

Witam ;) Ostatnio wygrzebałam stare opowiadanie. Dwa dni je poprawiałam. Oczywiście nie jest dokończone, jak większość moich historyjek. Zastanawiam się, czy się nią podzielić czy, nie. Czy jest ktoś, kto zechce ją przeczytać? Oto krótki Prolog z tego opowiadania: W yjazd na ten obóz nie był moim pomysłem. To Filip, mój starszy brat stryjeczny napomknął delikatnie, że pan Kozłowski szuka kogoś z kwalifi­ka­cjami ratownika, bo jego sprawdzony kolega nie mógł jechać. Pech chciał, że tuż obok siedziała moja mama i stwier­dziła, że to bardzo dobry pomysł. Cóż ja nie byłam tego samego zdania. Specjalnie nie pojechałam na żadne kolonie, rekolekcje czy nie poszłam do jakiejś zwyczajnej pracy by móc spokojnie od­począć w domu. Ale rodzice powtarzali, że to zmarnowany czas. Nie dało się ich przekonać. „Zarobisz trochę pieniędzy i nie narobisz się przy tym za bar­dzo, Alicjo”- tego typu zdania słyszałam za każdym razem, gdy tylko po­dej­mowałam ten temat. Zatem spakowałam ...

Tak, tym razem postanowiłam napisać nowe opowiadanie. Inspiracją do niego jest seria książek Dary Anioła . Mam nadzieję, że będzie mi się równie łatwo pisało tę historię, jak i poprzednią. Spokojnie, o tamtej nie zapomniałam. Dzieci Aniołów – Znamię Anioła Prolog 1 Nie piszę tej historii po to aby się chełpić tym, co zrobiłam. Nie piszę jej również po to, by pokazać jaka jestem wyjątkowa i wspaniała. Nic z tych rzeczy. Pragnę opowiedzieć Wam swoją historię, byście mogli zaczerpnąć z niej naukę. Byście nigdy nie popełniali naszych błędów. Uwierzcie mi, Znamię Anioła nie jest czymś ekstra czy „cool”. Ten znak niesie za sobą poważne zadanie i odpowie­dzialność. I zapamiętajcie dokładnie to, co Wam tu napiszę: Zna­mię Anioła nie uczyni Was odpornymi na zło. Nie sprawi, że przestaniecie być podatni na gniew, pychę, zazdrość czy inne grzechy główne i poboczne. Zło wciąż będzie miało do Was dostęp, a widząc znak na Waszych czołach, będzie Was kusiło jeszcze bard...

Pierwsza historia, która usilnie chce wyciec z mojej głowy jest inspirowana grecką mitologią, a dokładnie serią książek "Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy". Tak wiem, to książka dla dzieci, mimo to urzekła mnie bardzo! A może właśnie dlatego? Cóż… żeby nie przedłużać – zaczynamy! Prolog /Potężny Głos Ubrana byłam w zwiewną sukienkę w kolorze nieba o brzasku słońca – błękitu prze­cho­dzącego w róż. Znajdowałam się w niezwykle pięknym miejscu. Wokół mnie migotało ty­siące różnych świateł, rozświetlających czerń mroku. Byłam urzeczona ich ilością. Zrobiłam krok do przodu i zorientowałam się, że unoszę się w powietrzu... Pode mną, daleko w dole, widziałam biało-niebieskie plamy. Coś mi te plamy przypominały… Rozejrzałam się. Tuż za mną z daleka zauważyłam niezwykłą jasność. Z początku była delikatna, z czasem jednak nabierała inten­sy­wności, w końcu musiałam odwrócić wzrok.  – Nie powinnaś tam patrzeć – usłyszałam. Spojrzałam zaskoczona ...